ناشکيبا

         در عشق جاری خواهم ماند

          برای خاکم

           برای سرزمینم که افتابی پیوند خورده با پنجره خانه دارد

                                                و دست های  همیشه رو به اسمان مردمانش.

             اری نام تو را برجسته بر استان قلبم حک خواهم کرد.

             از البرزت غرور را به امانت خواهم گرفت تا بغض لاله هایت را

            سهمگین فریاد زنم.

            وشرایینم را از مهر تو جاری خواهم ساخت تا وجودم با ذره ذره ات

            پیوندی دوباره بندد

                                           بعد از ان غروب واپسین که خواهد رسید.

            ای یادگار قوم اریا

                                ای ایران